به گزارش سرویس بین الملل تابناک، موسسه کشورهای عربی خلیج فارس در مقالهای نوشته است:
«در تاریخ ۲۷ فوریه، کمتر از ۲۴ ساعت پیش از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، گفتوگوهای آمریکا و ایران به میزبانی عمان ظاهراً روندی خوب داشت. وزیر امور خارجه عمان، سیّد بدر بن حمد البوسعیدی، اعلام کرد که پیشرفتهای قابلتوجه و بیسابقهای حاصل شده است.
گفته میشود که توافقات مطرحشده شامل امتیازاتی از سوی ایران فراتر از آنچه در برجام ۲۰۱۵ آمده بود، بوده و به نظر میرسید دونالد ترامپ، رئیسجمهور وقت آمریکا، در آستانه دریافت بسیاری از خواستههایش قرار دارد.
اما این امتیازات جدید کافی نبودند. آمریکا و اسرائیل بامداد روز بعد حملات هدفمندی را آغاز کردند که به جنگی طولانی علیه یکی از قدرتمندترین بازیگران منطقه انجامید.
توجیهات گوناگونی برای جنگی ارائه شده که هیچ کشور حاشیه خلیج فارس، از جمله خود عمان، از آن در امان نمانده است.
به نظر میرسد روند مذاکرات فوریه با شکست به پایان رسیده است. برخی تحلیلگران آمریکا را مقصر میدانند، برخی دیگر اسرائیل را، و برخی نیز خود عمان را.
با این حال، میانجیگری همواره فرآیندی پیچیده و زمانبر است که به راحتی توسط بازیگرانی که قصد خرابکاری دارند از مسیر منحرف میشود، و عمان یکی از آن بازیگران نبود.
نقش پاکستان همچنین با گرایش کلی دولت ترامپ به ارتقای روابط با کشورهایی که دولتهای پیشین با احتیاط (یا حداقل با فاصله) با آنها برخورد میکردند، همسو است و در عین حال متحدان سنتی محوری در دیپلماسی منطقهای را کنار میزند. با توجه به این گرایش و نارضایتی تقریباً حتمی کاخ سفید از انتقادات علنی عمان در ابتدای جنگ، جای تعجب نیست که عمان خود را در حاشیه دید زمانی که پس از چند هفته درگیری، بستر برای میانجیگری مساعدتر شد. باید دید آیا پاکستان میتواند در توافق برای پایان دادن به این جنگِ بهراحتی آغاز شده، اما ظاهراً علاجناپذیر، نقش میانجی موفق ایفا کند.»