سالهاست که انحصار در صنعت خودروسازی کشور ریشه دوانده است، به طوری که بازیگران اصلی بازار تنها به چند خودروساز بزرگ محدود شدهاند. این انحصار، به طور زنجیرهوار، منجر به تنزل سطح کیفیت، استفاده از فناوریهای قدیمی و در نهایت عدم اقبال مصرفکنندگان به محصولات داخلی شده است. در این شرایط، هدف از واردات، ایجاد یک «تکانه پیشرفت» است.
برخی کارشناسان تاکید دارند که عدم واردات خودروی خارجی به معنی حمایت از تولید ملی نیست، بلکه به معنای حفظ یک فضای انحصاری است که در نهایت به تحمیل هزینههای بسیار مالی و جانی به مردم منجر شده و سد راه پیشرفت صنعت خودروسازی کشور میشود. وجود رقابت ضروری است تا تولیدکنندگان داخلی، برای حفظ سهم خود در بازار، مجبور به ارتقای بهرهوری و کاهش قیمت تمام شده شوند.