به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، عشق و دوستداشتن یکی از زیباترین موهبتهای الهی است که خداوند مهربان با نظر لطف خویش به انسان عطا نموده است. از میان انواع محبت و عشق، حلالترین آن عشق به همسر است. عشق به همسر ذاتاً نهتنها غیراخلاقی نیست، بلکه در صورتِ درست بودن جهت، ساختار و مرزها، فضیلت اخلاقی و کمال انسانی محسوب میشود. پیوند عاطفی میان زوجها یکی از ارکان اساسی ازدواج موفق و تربیت سالم فرزندان است. این پیوند به زوجین کمک میکند خود را نه دو فرد جدا، بلکه یک واحد همدل ببینند. بااینوجود آیا وابستگی شدید عاطفی به همسر امری معقول است؟
بنابر روایت شیعه نیوز، برای رسیدن به پاسخ این پرسش لازم است نکاتی مطرح شود. تبیین مفهوم وابستگی عاطفی و تشریح انواع آن میتواند ما را در رسیدن به پاسخ این پرسش کمک کند.
وابستگی افراطی
وابستگی افراطی به همسر به وضعیتی گفته میشود که در آن فرد بهطور بیشازحد به همسر خود متکی است و انتظار دارد تمام یا بخش عمدهای از نیازهای عاطهمین دلیل عشق به همسر، اگر باعقل همراه باشد، فضیلت است؛ اما اگر وابستگی به همسر بهنوعی وابستگی کور باشد، ضد کرامت انسانی است. عاشق همسر بودن نهتنها غیراخلاقی نیست، بلکه در صورت تعادل، یکی از زیباترین فضایل انسانی است؛ اما وابستگی شدید اگر به معنای ازدستدادن تعادل عقل، ایمان، هویت و مسئولیت باشد قابل نقد است. در روابط سالم، فرد بخشی از نیازهای عاطفی خود را مستقل تأمین میکند و برای بخشی دیگر از همسر کمک میگیرد؛ اما در وابستگی افراطی همه نیازهای عاطفی بر دوش یک نفر میافتد و این فشار درنهایت رابطه را تخریب میکند.
پینوشت:
۱. «وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُمْ مَوَدَّهً وَرَحْمَهً ۚ إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَاتٍ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ.» روم، آیه ۲۱