به گزارش خبرآنلاین، به نقل از دیجیاتو، این مدل نشان میدهد که به جای دو غول یخی فعلی یعنی اورانوس و نپتون، روزگاری چهار غول یخی در منظومه شمسی وجود داشتهاند. بااینحال، بررسیهای جدید روی این نظریه، یک مشکل جدی را آشکار کرده است.
اخترشناسان با شبیهسازی دوره پرآشوبی که در آن این سیارات فرضی از منظومه شمسی به فضای بیرون پرتاب شدهاند، متوجه شدند این مدل تاریخچهای بسیار خشنتر از آنچه امروز میبینیم را برای قمرهای اورانوس پیشبینی میکند. این کشف نشان میدهد که داستان تکامل منظومه شمسی و رسیدن آن به نظم و دقت ساعتگونه کنونی، هنوز کامل نشده است.
تیمی از محققان به سرپرستی «متیو کلمنت»، اخترفیزیکدان دانشگاه جانز هاپکینز، در مقاله خود توضیح دادهاند که این نتایج سه پیامد مهم دارند. اول اینکه قمرهای اورانوس در این دوران پرآشوب، بارها تا مرز برخورد با یکدیگر پیش رفته و بیثبات شدهاند. دوم، نسخه فعلی «مدل Nice» نیاز به اصلاح و بازبینی دارد. سوم، احتمال دارد که منظومه شمسی حاصل یک روند تکاملی بسیار نادر باشد که در آن تقریباً هیچ برخورد و رویارویی نزدیکی بین اورانوس و سایر سیارات غولپیکر رخ نداده است.
هاند. یا اینکه سیستم فعلی قمرهای اورانوس پس از نابودی در اثر برخوردها و آشفتگیهای گرانشی، دوباره شکل گرفته است. این یعنی اورانوس حداقل دو بار دچار آشفتگی شدید شده است؛ یکبار رویدادی که باعث انحراف شدید محور آن شد و بار دیگر بیثباتی ناشی از مدل نایس که قمرهای آن را به هم ریخت.
البته گزینه سومی هم وجود دارد و این است که مدل نایس اساساً ناقص است. با توجه به اینکه این مدل تلاش میکند اتفاقات ۴ میلیارد سال پیش را بازسازی کند، این موضوع چندان عجیب نخواهد بود.
محققان در پایان این پژوهش مینویسند: «به احتمال زیاد هیچیک از مدلهای فعلی، شامل توالی دقیقی از برخوردها نیستند که بتوانند تمام ویژگیهای منظومه شمسی را مو به مو بازتولید کنند. اگرچه ممکن است سیستمهای قمری اولیه تحت تأثیر برخوردهای سیارهای قرار نگرفته باشند، اما نتایج ما قویاً نشان میدهد که اینطور نبوده است.»
۵۸۵۸