هوشنگ مرادی کرمانی یکی از موفقترین نویسندگان ایرانی است. بیشترین اقتباسهای سینمایی و تلویزیونی از آثار او انجام شده است، بیشترین ترجمهها از کتابهای او شده و البته داستانهای این نویسنده تقریبا همگی تیراژهای قابل توجهی دارند. از همه مهمتر اینکه هوشنگ مرادی کرمانی نویسنده «قصههای مجید» است. مجموعه داستانی که تقریبا به جرأت میتوان گفت که هر آن کسی که در این سرزمین نفس کشیده، داستانی از آن را خوانده، یا شنیده، یا دست کم اپیزودی از آن را در تلویزیون یا حتی سینما تماشا کرده است.
هوشنگ مرادی کرمانی اما از چه چیزی میتواند گلایه داشته باشد؟ مرور صحبتهای آقای نویسنده در این مورد راه به پاسخی عجیب میبرد. در واقع گلایههای هوشنگ مرادی کرمانی بیش از هر چیزی به «قصههای مجید» مربوط است که بیش از بیشتر کتابهای دیگر در دل مردم جا گرفته و بیش از دیگر آثار مشابه جایزه برده و ترجمه شده است. با این حال همان طور که ایسنا گزارش داده، این کتاب را این روزها نمیتوان در کتابفروشیها پیدا کرد؛ آن هم به عنوان کتابی که از زمان اولین انتشارش در سال ۱۳۴۹، در تمام نیمقرن و یک سال اخیر معروفیت و محبوبیت شگفتانگیزی داشته و علاوه بر پخش از رادیو، تلویزیون و البته سینما بارها و بارها جوایز مختلفی ازجمله جایزه «کتاب سال جمهوری اسلامی ایران» را نیز به دست آورده که نشان از مقبولیت این مجموعه ۵ جلدی در میان دولتمردان نیز دارد؛ این یعنی که در مواجهه با «قصههای مجید» عملا با یک کتاب کلاسیک سر و کار داریم که ناموجودبودنش میتواند حواشی و شایعات زیادی به دنبال داشته باشد.