مستندات تاریخی نشان دهنده رد پای انگلیس در موضوع جزایر سهگانه است، به نحوی که یکی از نویسندگان و تاریخپژوهان گفته اشغال جزایر سهگانه ایران در بازه سالهای ۱۹۰۳ تا ۱۹۷۱ میلادی صرفاً به ابتکار استعمار انگلیس بود.
میتوان این اظهار نظر را مرتبط با ششمین نشست مشترک وزرای امور خارجه کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس و روسیه دانست. در بیانیه پایانی این اجلاس، روسیه از تلاشهای امارات برای ایجاد راه حل مسالمتآمیز برای مساله جزایر سه گانه تنب کوچک، تنب بزرگ و ابوموسی حمایت کرده بود.
معترضان نسبت به این بیانیه، متن آن را مشابه با بیانیه اجلاس مشترک سران کشورهای حاشیه خلیج فارس و چین دانسته بودند. در بند ۱۲ این بیانیه مشترک نیز تأکید شده بود؛ «رهبران از تلاشهای مسالمتآمیز شامل ابتکارها و پیشنهادهای امارات برای رسیدن به راهکار صلحآمیز برای مسأله سه جزیره تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی از راه مذاکرات دوجانبه بر مبنای قوانین بینالمللی حمایت میکنند».
این نخستینبار نیست که امارات بهدنبال سندسازی درباره مالکیت جزایر سهگانه ایران در خلیج فارس است. هنگامی که به هر نقشهای نگاه میکنیم نگین سهگانه ایران در خلیج فارس یا همان تنب کوچک، تنب بزرگ و بوموسی در آن میدرخشند. اما، چرایی ادعای چندین ساله امارات درباره مالکیت این جزایر یک موضوع مهم است که باید بررسی شود.