بولتن نیوز_ صفحه انرژی به
نقل از دیپلماسی ایرانی: بررسی های سازمان های اطلاعات خارجی آلمان دستاوردهای خوشحال
کننده ای را برای امریکایی ها به ارمغان آورده است. بر اساس این گزارش سال 2020 سال
وفور طلای سیاه برای امریکایی ها خواهد بود. آمریکایی که در حال حاضر جامه بزرگ ترین
وارد کننده انرژی در جهان را بر تن دارد تا سال 2020 نام خود را به مدد کشف ذخایر جدید
نفت و گاز در لیست صادرکنندگان انرژی قرار خواهد داد. جهشی اقتصادی که می تواند دستاوردهای
سیاسی بسیاری برای آمریکای نیازمند به نفت خاورمیانه نشین ها به دنبال داشته باشد.
مجله آلمانی اشپیگل با انتشار این مطلب از تاثیر این داستان بر ساختارهای قدرت در جهان
با تمرکز بر چین و امریکا، گزارش می دهد. بر اساس این گزارش، استفاده از فن آوری جدید
racking که به تشدید تولید نفت و گاز در داکوتای شمالی یا
تگزاس منتهی می شود، می تواند ساختار قدرت میان امریکا و چین را بر هم بزند. طبق برآورد
اداره بین المللی انرژی، این یافته ها آن قدر زیاد است که ایالات متحده می تواند تا
سال 2020 به عنوان بزرگترین تولیدکننده نفت حتی از روسیه و عربستان سعودی نیز پیشی
گیرد.آنچه که بیش از تاثیر اقتصادی این مساله در گزارش اشپیگل پررنگ شده پیامدهای ژئواستراتژیک
این داستان در کنار تبعات اقتصادی و مالی آن
است. اعلام استقلال آمریکا از نفت خاورمیانه می تواند بر معادله های بین المللی و ساختارهای
قدرت در سطح جهانی تاثیرگذار باشد. قابل کتمان نیست که آمریکا تا به امروز به دلیل
وابستگی به نفت خاورمیانه بوده که خود را گرفتار حضور سیاسی و نظامی در این منطقه ملتهب
کرده است. از میان رفتن این حلقه نیازی می تواند مولود آزادی عمل بیشتر امریکا در حوزه
سیاست خارجی و امنیتی باشد.
اما اصلی ترین بازنده این پیشرفت
چه کسی خواهد بود؟ چین، کشوری که با نیاز رو به رشد و نامحدود به مواد خام، در آینده
نیمی از نفت کشورهای عربی را خریداری خواهد کرد، اما از این طریق وابستگی به منطقه
خلیج فارس زمانی شدت می گیرد که چین هنوز به اندازه کافی ابزار نظامی برای حفاظت از
راههای مهم حمل و نقل در اختیار ندارد.براساس نتایج حاصل از این مطالعات، در این شرایط
آسیب پذیری راههای تأمین انرژی چین شدت خواهد گرفت و دامنه عمل آمریکا در برابر این
رقیب بالقوه افزایش خواهد یافت.
دومین کشوری که بیشترین خسارت
را متحمل خواهد شد پس از چین و کشورهای عضو اوپک ، روسیه است. قدرت کشورهای اوپک نیز در صورت تحقق این مساله در بازار کاهش خواهد
یافت، چرا که ایالات متحده می تواند تا سال
2020 بزرگترین استخراج کننده نفت در جهان شود.