به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، شاید در آن لحظه خیلیها به او خندیدند که «وقتی همهچیز به هم ریخته، برنامه ریختن برای ستارهها چه دردی دوا میکند؟» اما او میدانست که در دل بحران، نقشههای قبلی سوختهاند، اما نفس برنامهریزی و نگاه به جلو، تنها راه حفظ امید و ساختنِ دوباره است.
این روزها حال و هوای ما هم بیشباهت به ایستادن در هوایی مهآلود نیست. وقتی با هر نوتیفیکیشن گوشی، قیمتها جابهجا میشوند و سایه اتفاقات غیرمنتظره روی سرمان است، اولین چیزی که رها میکنیم «برنامهریزی» است. با خودمان میگوییم: «وقتی نمیدانم ماه بعد وضعیت کار و زندگیام چه میشود، چرا باید برنامه بریزم؟» اما کنار گذاشتن برنامه در روزهای ابهام، مثل دور انداختن قطبنما در اوج طوفان است.
بنابر روایت فارس، در ادامه میخوانیم که چگونه در این روزهای پرنوسان به جای نقشههای انعطافناپذیر برای خودمان «جلیقه نجات» بسازیم.
استراتژی «مسیریاب» به جای ریل قطار
داخل دایره قدرت شما: حفظ سلامت روان خود و فرزندانتان، یادگیری یک مهارت جدید، مدیریت بودجه خانواده و ورزش کردن. تمام وزن برنامهریزیتان را روی این دایره بیندازید.
کلام آخر
برنامهریزی در شرایط حال حاضر کشیدن نقشه معماری برای یک ویلای آرام نیست؛ بلکه بستن کولهپشتی برای یک صعود مهم در کوهستان است. شما دقیقاً نمیدانید هوا کی آفتابی میشود، اما میدانید که داشتن تجهیزات، غذای کافی و جعبه کمکهای اولیه در آن کولهپشتی، تضمینکننده موفقیت و عبور شماست. قطبنمایتان را در دست نگه دارید و کولهپشتیتان را با امید و آگاهی ببندید.