اقتصاد۲۴- روزنامه هم میهن نوشت:اندیشههای چپ معمولاً در مورد این نوع نشستها بهویژه نشست داووس، توهمهای گوناگونی میزدند و این نشست مهم اقتصادی-سیاسی را از نگاه توطئهگرایانه میدیدند. آنها زمانی میگفتند که در این نشست، بزرگان جهان مینشینند و جهان را بین خود تقسیم میکنند. حتی این نگاه در دهه ۱۳۷۰ به داخل هم نفوذ کرده بود و مانع حضور مقامات ایرانی با بزرگان اقتصاد و سیاست جهان میشدند.
فرصتهای بینظیری که بهویژه پس از جنگ تحمیلی میتوانست فراهم شود و نشد و عملاً سوخت! در سال ۱۳۹۲ – زمانی که حسن روحانی رئیسجمهور ایران شد – او به همراه تعدادی از وزیران به این نشست دعوت شدند و روحانی اولین رئیسجمهوری ایران بود که در این نشست حضور یافت و از آنجا که این حضور پس از توافق ژنو بود، اثر بسیار مثبتی بر اقتصاد و سیاست ایران گذاشت.
اگر در آن زمان، دیگر مقامات حکومت همراهی میکردند و مانع حضور شرکتهای اقتصادی اروپایی و حتی آمریکایی در ایران نمیشدند –کمااینکه آنها بسیار مایل بودند در منابع انرژی و دیگر بخشهای ایران سرمایهگذاری کنند– اکنون وضعیت اقتصاد و سیاست ایران اینگونه نبود که هست.