آیا قابل قبول است که هنوز چندماه از اجرای طرحی نگذشته و در حالی که سهم پرداختی مردم در خرید دارو افزایش یافته، با چنین کمبودی از دارو و سرم مواجه شویم و از زبان رئیس کمیسیون بهداشت بشنویم که هم کمبود مواد اولیه داریم، هم مشکلات بانکی و بیمه ای، هم با انباشت مطالبات تسویه نشده مواجهیم و هم تعرفه بازرگانی و حمل و نقل سربار این طرح شده و گریبان مردم را گرفته؟!
«طرح دارویار به نفع مردم است و مردم افزایش قیمتی در زمینه دارو پرواخت نمیکنند؛ افراد بهای دارو را به نرخ قیمت سال گذشته و حتی پایینتر پرداخت خواهند کرد.»
به گزارش «تابناک»، جملات فوق را وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشورمان در سومین روز شهریورماه، در سفر استانی به سمنان و در حاشیه آیین استقبال از وی و تیم همراهش ایراد کرد. در سفری که به منظور افتتاح چند طرح به مناسبت هفته دولت برگزار میشد و وزیر سخنانش را با بیان چندین باره مزایای طرح دارویار آغاز کرد که به تاکید وی، «دستاورد دولت سیزدهم در حمایت از تولید داخلی است».
اما همان گونه که از عنوان مطلب پیداست، قرار است درباره موضوعی متفاوت از تعریف و تمجید وزیر از دارویار سخن بگوییم و بر این اساس، لازمیه تولید آنتی بیوتیک بوده است.
اقدامی از جنس احتکار که میتواند دلایل متفاوتی داشته باشد؛ از سودجویی تا تلاش برای اصلاح قیمتها با تحت فشار گذاشتن مسئولان به صورت مستقیم یا غیرمستقیم و دلایل دیگر. اقدامی که به هر دلیل صورت گرفته باشد، موجب مضیقه مردم و تحت فشار قرار گرفتن شان شده است و ثابت میکند که دارویار نتوانسته به مشکلاتی از جمله اعتراض ایشان رسیدگی نماید یا موجب افزایش نظارت و سخت گیری بر ایشان گردد؛ نقصی که میتواند شکست سریع السیر دارویار را به دنبال داشته باشد!