عبارت “خودت باش” معمولاً بهعنوان یک توصیه مطرح میشود و در سه معنا به کار میرود: اول اینکه خودت باش و طبیعی باش، نه اینکه تصنعی رفتار کنی؛ دوم اینکه خودت باش و از علایق و سبک زندگیات بهخاطر رضایت دیگران کوتاه نیایی؛ و سوم اینکه خودت باش و اهداف و عقایدت را بهخاطر حرف دیگران تغییر نده. اما تحقیقات نشان میدهد این توصیهها در هر زمان و مکانی درست نیست.
محسن بیگی
۱. خودت باش: تأکید بر سبکزندگی یا توسعه فردی
این معنا تأکید دارد که فرد خودش را همانطور که هست بپذیرد و تلاش نکند برای جلب تأیید دیگران تغییر کند یا نقش کسی را بازی کند که نیست. مثال: کسی که سبک خاصی از لباس پوشیدن را دوست دارد اما میترسد بپوشد و با شنیدن “خودت باش” ممکن است تشویق شود تا به سلیقه خود وفادار بماند. اگر کسی باور داشته باشد که باید خود را همانطور که هست بپذیرد، ممکن است به جای تلاش برای بهبود مهارتها، اصلاح عادتهای نادرست یا یادگیری چیزهای جدید، در وضعیت فعلی خود باقی بماند. تحقیقی نشان داده که افرادی که بیشازحد به وضعیت کنونی خود راضی هستند، ۵۹ درصد کمتر احتمال دارد برای بهبود خود تلاش کنند [۱]. خودت باش، اما همیشه برای بهتر شدن تلاش کن. نقد سازنده افراد عاقلتر از خودت را جدی بگیر اما بر اساس حرف مردم زندگی نکن.