به گزارش خبرآنلاین محمد علی مهتدی در روزنامه اطلاعات نوشت: واقعیت این است که ترامپ در حالت استیصال و درماندگی قرار گرفته بود. از یک سو به اعتراف خودش مخازن احتیاطی نفت در آمریکا رو به پایان بود و تنها دو هفته دیگر می توانست پاسخگوی نیاز داخلی باشد و اعتراض های مردمی نیز به دلیل افزایش هزینه های سوخت و دیگر ملزومات معیشتی بالا گرفته بود.
از سوی دیگر، تمامی موشک های پدافندی مورد نیاز برای سیستم های تاد و پاتریوت، مصرف شده و تولید مجدد آنها در کوتاه مدت ممکن نبود و به زمانی طولانی نیاز داشت. متحدان عرب آمریکا در خلیج فارس نیز به وی فشار می آوردند که تاب تحمل ادامه جنگ را ندارند و اگر جنگ دیگری درگیرد، باقیمانده پایگاه های آمریکا در منطقه نابود خواهد شد.
لذا ترامپ چاره ای جز امضای تفاهمنامه ۱۴ ماده ای مورد نظر ایران را نداشت تا تنگه هرمز، ولو موقتا باز شود و مجالی برای نفس کشیدن فراهم آید. البته ما هم که چند ماه بود نفت نفروخته و بهای آن را دریافت نکرده بودیم، نیاز داشتیم محاصره دریایی برداشته شود تا نفتکش ها به سوی کشورهای خریدار به حرکت درآتناک و نفرت انگیز خوانده و محکوم کرده است.
عملیات مجرمانه و وحشیانه ارتش صهیونیستی در لبنان ادامه دارد و حتی آتش بسی که با پادرمیانی قطر از ساعت ۴ بعدازظهر روز جمعه اعلام شد نیز از سوی رژیم رعایت نشد.
یکی از دلایل خشم کابینه رژیم نیز مقاومت شگفتی آور و شدید رزمندگان مقاومت در لبنان است که چندین تانک و نفربر دشمن را منهدم کرده و با ایجاد کمین در جاهای مختلف مانع پیشروی دشمن شده و تعداد زیادی از افسران و افراد نظامی رژیم را به هلاکت
رسانده اند .
با توجه به آنچه گذشت، واضح است که رژیم صهیونیستی زبانی جز زبان زور نمی فهمد وتنها با ضربات سخت نظامی وادار به عقب نشینی می شود. حال، سوال این است که آیا وارد آوردن چنین ضرباتی در دامنه مشخصی محدود می ماند یا به یک جنگ گسترده منطقه ای منجر می شود؟
17302