اقتصاد۲۴- در پس این نمودهای ظاهری، کاهش شدید ذخایر آبهای زیرزمینی، افزایش مصرف بی رویه و کاهش بارندگی ها، همگی دست به دست هم داده اند تا آیندهای نگران کننده را برای ایران رقم بزنند. اما آیا این تهدید میتواند به فرصتی برای توسعه و پیشرفت کشور تبدیل شود؟ تجربه جهانی نشان داده است که تهدیدهای طبیعی میتوانند به محرکی برای پیشرفت و توسعه تبدیل شوند. ژاپن با تهدید زلزله و هلند با خطر سیلاب روبهرو بوده اند، اما امروز هر دو کشور به قطبهای علمی و فناوری در زمینههای مرتبط با این تهدیدها تبدیل شده اند.
مساله کم آبی در ایران نیز میتواند چنین فرصتی را ایجاد کند؛ به شرط آنکه با نگاهی نو و راهبردی به آن نگریسته شود. به جای تمرکز صرف بر افزایش منابع آب از طریق پروژههای پرهزینه انتقال آب، میتوان با تغییر الگوی توزیع جمعیت و صنایع به سمت سواحل جنوبی کشور، نهتنها با این تهدید مقابله کرد، بلکه از آن بهعنوان فرصتی برای توسعه اقتصادی و تجاری بهره برد. این رویکرد میتواند ضمن کاهش فشار بر منابع آبی محدود فلاتمرکزی، زمینه ساز تحولی عظیم در ساختار اقتصادی و جمعیتی کشور شود.
بدون شک یکی از چالشهای مدیریتی مهم کشور در آینده نزدیک (کمتر از یکدهه دیگر)، وضعیت منابع آب خواهد بود. خشکشدن دریاچه ارومیه و زایندهرود فقط قسمتی از بحرانی را که در معرض دید است، نشان میدهد. ذخایر آبهای زیرزمینی بهشدت در حال کاهش هستند و افزایش مصرف و کاهش بارندگی در دو جهت مخالف بهسرعت پیش میروند تا آیندهای نگرانکننده را برای ما ایرانیان بسازند. این گزارش با توجه به این مساله که ایران در معرض تنش آبی قرار دارد و کمآبی، بزرگترین و نزدیکترین بحران یکدهه آینده کشور است، نگارش شده است. تغییرات آبوهوایی، گرم شدن کره زمین و خشکسالیهای متوالی متاسفانه فرضیه فوق را حمایت میکنند. تهدیدها (خصوصا طبیعی) اگرچه در ذات خود خطراتی را برای مردم و کشور به همراه دارند، اما در مواقعی باعث شکوفایی و توانمندسازی یک ملت و کشور شده و توسعه علمی و فرصتهای شغلی جدید را هم به همراه دارند.