عصرایران- تلسکوپ فضایی هابل طی بیش از سه دهه فعالیت، تصویری بیسابقه از جهان ارائه کرد و نگاه دانشمندان را به اعماق کیهان گشود. تصاویر مشهور «میدان عمیق هابل» نشان دادند که حتی کوچکترین بخشهای آسمان نیز مملو از کهکشان هستند و این موضوع برآوردهای اولیه از تعداد کهکشانهای جهان را دگرگون کرد.
با این حال، یکی از پرسشهای مهم اخترشناسان همواره این بوده است که آیا تعداد واقعی کهکشانها، بهویژه کهکشانهای بسیار کمنور و دوردست، به اندازهای است که مدلهای نظری پیشبینی میکنند؟
یافتههای جدید چه میگویند؟
از سال ۲۰۲۲ و با آغاز فعالیت تلسکوپ فضایی جیمز وب، امکان مشاهده کهکشانهایی فراهم شده که پیشتر از دید هابل پنهان بودند. دادههای این تلسکوپ نشان میدهد در نخستین چند صد میلیون سال پس از مهبانگ، تعداد قابل توجهی کهکشان کوچک و کمنور وجود داشته است؛ اما شمار آنها به اندازه برخی برآوردهای قدیمی نیست.
در دهه گذشته برخی مدلهای نظری پیشبینی میکردند که به ازای هر کهکشان قابل مشاهده، صدها یا حتی هزاران کهکشان بسیار کمنور وجود داشته باشد. اما مشاهدات جدید نشان میدهد این افزایش احتمالاً بسیار محدودتر است و تعداد کهکشانهای کمنور نسبت به کهکشانهای پرنور، در بسیاری از مدلها تنها چند ده برابر برآورد میشود، نه صدها یا هزاران برابر.
