وقتی بالاترین مقام یک نظام سیاسی، رفاه عمومی را یکی از ارکان قدرت ملی میداند، چگونه میتوان مدعی شد مخالف رفاه مردم است؟
آیا این «اندیشه» مخالف رفاه عمومی است؟
وقتی بالاترین مقام یک نظام سیاسی، رفاه عمومی را یکی از ارکان قدرت ملی میداند، چگونه میتوان مدعی شد مخالف رفاه مردم است؟