به گزارش آرمان ملی آنلاین، بررسیهای فنی و تطبیقی نشان میدهد که برخلاف تعاریف استاندارد جهانی، مدل اجرایی موسوم به «اینترنت پرو» (Internet Pro) در فضای ارتباطی کشور، انطباق کاملی با مفهوم «اینترنت طبقاتی» دارد. اگرچه در ادبیات رسمی از این سرویسها به عنوان «خدمات تخصصی برای نیازهای حرفهای» یاد میشود، اما در لایهی اجرا، این مدل نه بر اساس استانداردهای کیفیت شبکه (QoS)، بلکه بر پایه «تبعیض در دسترسی به محتوا» بنا شده است.در دنیای فناوری، «اینترنت پرو» به معنای تضمین پارامترهایی نظیر پینگ پایین، پهنای باند اختصاصی و تداوم اتصال است. اما در مدل ایرانی، بررسیها نشان میدهد که ویژگی اصلی این بستهها، «عبور از سد فیلترینگ عمومی» برای اصناف یا گروههای خاص است. در واقع، زمانی که دسترسی به پلتفرمهای بینالمللی (مانند یوتیوب، توئیتر یا دامنههای مورد نیاز برنامهنویسان) از حالت «حق عمومی» خارج و به شکل «امتیاز ویژه» در قالب بستههای پرو عرضه شود، این تعریف دقیقاً بر اینترنت طبقاتی منطبق میگردد.
براساس گزارشهای میدانی و تحلیل ساختار دسترسی، سه مؤلفه اصلی این همانی را اثبات میکند: