12 / 07 /1404
به گزارش خبرگزاری آنا، با گسترش هوش مصنوعی در سطح جهان و ورود گسترده آن به ایران، فضای علمی و دانشگاهی کشور نیز بهطور مستقیم تحت تأثیر این فناوری قرار گرفته است. امروزه دانشجویان در تمام دانشگاهها، چه در مقطع کارشناسی و چه در دورههای تحصیلات تکمیلی، برای انجام پژوهشها و نگارش مقالات خود به سراغ ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی میروند. این ابزارها سرعت و دقت در کار علمی را بالا برده و بسیاری از فرآیندهای زمانبر مانند جمعآوری داده، بازنویسی متون علمی، ترجمه و حتی تولید پیشنویس مقاله را آسانتر کردهاند.
با وجود این مزایا، یک چالش اساسی پیش روی دانشگاهها و مراکز علمی قرار دارد: حفظ اصالت پژوهش و جلوگیری از تکیه بیش از حد به متنهای تولیدی هوش مصنوعی. استفاده بیضابطه از این فناوری ممکن است منجر به افت کیفیت علمی، افزایش موارد مشابهت غیرمجاز و در نهایت خدشهدار شدن اعتبار مقالات و پایاننامهها شود. از اینرو، کارشناسان و مدیران حوزه علم و فناوری بر این باورند که بهرهگیری از ابزارهای هوش مصنوعی برای تشخیص محتوای تولیدشده توسط ماشین همانقدر ضروری است که استفاده از خود این فناوری در پژوهش.
این ابزارهای تشخیص نقش مهمی در شفافسازی فرایند علمی دارند. همانطور که سالها پیش سامانههای مشابهیاب برای شناسایی سرقت علمی ایجاد شدند، امروز نیز نیاز به سامانههایی احساس میشود که بتوانند متنهای تولیدشده با هوش مصنوعی را شناسایی کرده و سهم واقعی تلاش انسانی پژوهشگر را مشخص کنند. چنین ابزارهایی با ترکیب الگوریتمهای پیشرفته پردازش زبان، یادگیری ماشین و تحلیل سبکی میتوانند به دانشگاهها در ارزیابی کیفی متون کمک کنند.