محمد صابری | فیلم سینمایی «آشیل» که به تازگی نسخهای از آن در فضای مجازی منتشر شده است، از نمایندگان سینمای غیررسمی و موصوف به زیرزمینی در سالهای اخیر است که حضور بازیگرانی چون میرسعید مولویان و رویا افشار در آن، فیلم را تبدیل به محصولی قابلتوجه در مختصات تولید و عرضه سینمای ایران کرده است. مولویان در این فیلم ایفاگر نقش اصلی است که قهرمانی عصیانگر اما پناه گرفته در سنگر سکوت است.
به گزارش فیلمنیوز، در جریان تولید و عرضه فیلمهای غیررسمی، کمکم شاهد حضور فیلمهایی جدیتر از روایتهای تصویری صرفا اعتراضی هستیم. فیلمهایی که هرچند برای تن ندادن به عبور از هزارتوی ممیزی، فضای غیررسمی را برای تولید انتخاب کردهاند اما صرفا آثاری شعارزده و عاری از ارزشهای سینمایی نیستند و میتوان نگاه جدیتر هم به تجربه ساخت آنها داشت. فیلم «آشیل» به کارگردانی فرهاد دلآرام که تا به امروز در چند جشنواره معتبر بینالمللی هم حضور داشته است، یکی از همین آثار است. فیلمی که بهوضوح زیرمتنی اعتراضی و سیاسی دارد اما داستان خود را برپایه موقعیت یک فیلمساز روایت میکند؛ فیلمسازی که به دلایلی عرصه را بر خود تنگ دیده و تصمیم به عزلتنشیی و دوری از دیگران گرفته است. کاراکتری که انتخاب نام «آشیل» برای آن یادآور قهرمان اسطورهای یونان است که تنها نقطه آسیبپذیریاش پاشنهاش بود و بهواسطه همین نقطه ضعف، مثل شد! فیلم «آشیل» فیلم کاملی نیست و در مواردی همچون ریتم کند و یا محافظهکاری در تبیین دقیق موقعیت کاراکترها میتوان انتقاداتی را به آن وارد دانست اما تجربهای مهم برای سینمای اعتراضی ایران است که میتوان جدیتر به آن پرداخت. میرسعید مولویان در این فیلم ایفاگر نقش «فرید» یا همان «آشیل» است که در این گزارش به کیفیت حضور او در فیلم پرداختهایم.
