به گزارش ایلنا،اما آنچه در این میان از خودِ فاجعه دردناکتر مینماید، سکوت و انفعالِ مسئولان استانی است. گویی نه گویی که چهار انسان، چهار پدر و چهار نانآورِ خانواده، در مسلخِ اشتباه و سودجوییِ یک کارفرما جان باختهاند! هیچکس خم به ابرو نیاورد و آب از آب تکان نخورد؛ انگار که جانِ کارگر در این هیاهوی بیتفاوتی، ارزانترین متاعِ بازار است.متاسفانه مرگِ خاموش کارگران در کارگاههای فاقد ایمنی، به تراژدیِ تکراری و تلخی بدل شده است که گویی وجدانِ خفته متولیان امر را بیدار نمیکند.
روایت یک فاجعه و گلایه از قطع شده است که باید تحت پوشش قرار گیرند. ما از کمیسیونهای اجتماعی و کارگری مجلس و همچنین اعضای هیئتامنای تأمین اجتماعی، که از وضعیت و معضلات کارگران ساختمانی اطلاع کامل دارند، تقاضای رسیدگی و چارهاندیشی داریم. با وجود جلسات متعدد، متأسفانه تاکنون فریاد ما به جایی نرسیده است.»
رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی خراسان رضوی، در پایان با درخواست از رسانهها برای انعکاس صدای کارگران، تأکید کرد: «کارگران در حال سوختن هستند اما کسی به فکرشان نیست. با وضعیت فعلی، ما هر روز شاهد حوادث تلخی چون سقوط از پله، داربست و ارتفاع هستیم و در برابر این کارگران عزیز و خانوادههایشان شرمندهایم. از رسانهها میخواهیم فریادرس ما باشند. امیدواریم وزارت رفاه و دولت، اقدامی اساسی انجام دهند تا هزاران کارگری که امید به آینده و زندگی ایمن دارند تحت پوشش بیمه قرار گیرند و اگر خدای ناکرده در اثر حادثه کار جان خود را از دست دادند، خانوادههایشان پس از آنها از یک امنیتِ حداقلی برخوردار باشند.»