خبرگزاری میزان – برای کسانی که از پاییز سال گذشته با دقت بیشتری پیگیر موضوع برگزاری دادگاه رسیدگی به اتهامهای ۱۰۴ نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق موسوم به منافقین و همچنین ماهیت این سازمان بهعنوان یک شخصیت حقوقی، بودند، صف تشکیل شده از جمعیتی از اقشار مختلف در انتظار ورود به مجتمع قضایی امام خمینی (ره) در ساعت ۸ صبح روز بارانی سهشنبه، ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳ موضوعی بسیار آشنا بود؛ از سرگرفته شدن جلسات دادگاهی که نخستین جلسه آن در آذر ۱۴۰۲ و دهمین جلسه آن در ۱۷ بهمن ۱۴۰۲ برگزار شد و ادامه جلسات به دلیل فرا رسیدن مناسبتهایی مانند ماه رمضان و تعطیلات نوروز به سال جدید موکول شد.
اگرچه زمان برگزاری یازدهمین جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده منافقین ساعت ۸ صبح اعلام شده بود، اما سالن برگزاری دادگاه تا ساعت ۹:۰۵ صبح در انتظار آغاز فرآیند دادرسی بود و این فرصتی مناسب برای اهالی رسانه بود تا گفتوگوهایی با خانوادههای شهدای ترور و وکلای منافقین و شکات داشته باشند.
برای افرادی که در جلسات پیشین دادگاه شرکت کرده بودند، نگاهی به سالن انتظار و سالن برگزاری دادگاه حکایت از این امر داشت که تغییری رخ نداده و همه چیز به روال سابق انجام میشود یا در جای خود قرار دارد؛ جز اینکه دیگر صندلیهای ردیف نخست سمت چپ سالن دادگاه مختص به وکلای تسخیری نبود و وکلای شکات نیز در آن بخش مستقر بودند؛ اما این دادگاه در هر جلسه شگفتانهای جدید از ابعاد گسترده جنایتهای منافقین ارائه میکرد.