۱۴:۳۰ – ۳۱ تير ۱۴۰۵
چهار ماه پس از حادثه دبستان «شجره طیبه» میناب، کشف ۶۸ پاره تن از ۳۴ شهید، بار دیگر مردم را به بدرقه همان قهرمانان فراخواند.
باشگاه خبرنگاران جوان – گاهی یک خبر، آنقدر سنگین است که نمیشود از کنار عددهایش بیتفاوت گذشت. شصتوهشت پاره تن؛ متعلق به سیوچهار شهیدی که چهار ماه پیش، مردم میناب آنان را تشییع کردند، بر مزارشان گریستند و گمان کردند آخرین وداع را به جا آوردهاند. اما انگار آن وداع، هنوز کامل نشده بود.
در کاوش دوباره آوارهای دبستان «شجره طیبه»، بخشی دیگر از پیکر همان شهدا پیدا شد؛ پیکرهایی که دشمن با انفجار و آوار، خواسته بود از هم بپاشد، اما حالا، چهار ماه بعد، دوباره کنار هم قرار میگیرند تا آرامش کاملتری در خاک پیدا کنند. شاید هیچ واژهای به اندازه «پاره تن» نتواند حقیقت جنگ را روایت کند. جنگ فقط جان انسان را نمیگیرد؛ جسم را هم از هم میگسلد. آنقدر که گاهی، برای به خاک سپردن یک شهید، باید ماهها منتظر ماند تا آخرین نشانههای او از زیر خاک و آوار بیرون بیاید.
دبستان شجره طیبه، دیگر فقط یک ساختمان نیست. حافظه زخمی یک ملت است. جایی که آجرهایش، چهار ماه تمام، بخشی از پیکر شهدا را در دل خود نگه داشتند؛ نه از سر فراموشی، که از سر بیرحمی جنگ. جنگ، همیشه پس از خاموش شدن انفجارها هم ادامه دارد؛ در جستوجوی پیکرها، در چشمانتظاری خانوادهها و در هر بار که خاک، نشانی تازهای از شهدا را آشکار میکند. برای همین است که تشییع امروز، تکرار تشییع چهار ماه پیش نیست. این مراسم، پایان یک جستوجوست؛ کامل شدن امانتی است که آن روز، ناگزیر ناتمام به خاک سپرده شد.