دهقانان کوهپایه‌های «فوجی یاما» ۳۷سال است که هر سال در ماه آگوست از شامگاه تا سپیده‌دم را با صدای تایکو (طبل بزرگ ژاپنی) به صبح می‌رسانند. طبق سنت ژاپنی، تایکونوازی نوعی ادای نذر است. تایکونوازی ماه آگوست در معبد بودایی «ایکه گامی هونموجی» هم، ادای نذر «کیتارو» است. او برای شکرگزاری از مادر زمین، سالی یک‌شب طی مراسمی که ژاپنی‌ها آن را «جشن ماه کامل» می‌نامند تا صبح بر تایکو می‌کوبد. آنقدر می‌کوبد که اغلب از دستانش خون جاری می‌شود، اما صدای طبل هرگز تا طلوع آفتاب قطع نمی‌شود. «کیتارو» به خاطر همین خلق‌وخوها «موسیقیدان طبیعت» لقب گرفته است. کمتر آهنگساز و نوازنده‌ای تا این حد با طبیعت گفت‌وشنود داشته و شاید از همین روست که گوش‌سپردن به آهنگ‌های معروف او همچون «جاده ابریشم»، «نور روح» و «ماندالا»؛ اصوات طبیعی را همچون رودی خروشان به گوش منتقل می‌کنند. سابقه آشنایی مخاطبان ایرانی با آهنگ‌های این موسیقیدان به دهه۶۰ شمسی و بحبوحه بمباران شهرها طی جنگ ایران و عراق بر می‌گردد. در موشک‌باران دهه۶۰، مخاطبان بسیاری داشت و پخش آن از تلویزیون‌های سیاه‌وسفید آن زمان، تسکین‌دهنده آلام مردم در روزهای سخت جنگ و نبرد بود. موسیقی مستند «جاده ابریشم» ساخته ماسانوری تاکاهاشی معروف به «کیتارو»، اینطور در دل ایرانی‌ها جا باز کرد و البته صدای دلنشین «پرویز بهرام» گوینده این مستند، تاثیر مستند و موسیقی را دوچندان کرد. این مستند که ساخت شبکه تلویزیونی «NHK» ژاپن بود، باعث شد کیتارو به آهنگسازی محبوب در سراسر جهان تبدیل شود. آشنایی ایرانیان با «کیتارو» البته به همین‌جا ختم نمی‌شود. او سال ۱۹۸۷میلادی به‌دنبال استقبال جهانی از آلبوم «جاده ابریشم»، با همکاری موسیقیدانانی چون «جان اندرسون» و «میکی هارت» آلبوم مطرح «نور روح» را عرضه کرد که حدود ۱۰میلیون کاست از آن فروخته و در ایران هم با استقبال زیادی روبه‌رو شد. «تماس نهایی» (Final Call) نام جدیدترین آلبوم کیتاروست. این اثر، گویای احترام همیشگی این موسیقیدان به طبیعت است. او خود درباره این آلبوم به «شرق» گفته است: «تماس نهایی، سفری درونگرایانه و ویژه به این حقیقت است که ما چگونه با سیاره‌مان رفتار می‌کنیم. این درواقع تاکید و اعلامیه من است مبنی بر اینکه این سیاره، خود فریاد می‌زند و به ما هشدار می‌دهد چه نتایج جدی بالقوه‌ای در صورت بی‌توجهی ما به مباحث جهانی و انجام‌ندادن اقدامات به‌موقع، به همراه دارد…»
* موسیقیدان طبیعت در حوالی «فاطمی»