شاید آن لحظه که اواخر مسابقه ایران و قرقیزستان، مهدی طارمی خودش را لب خط رساند و سر امیر قلعهنویی را بوسید تا بهخاطر شعارهای اعتراضی ورزشگاه به نوعی از او دلجویی کرده باشد، نماد و سمبل نوع رابطه این بازیکن با سرمربی فعلی تیم ملی به شمار بیاید.
روزنامه گل
شاید آن لحظه که اواخر مسابقه ایران و قرقیزستان، مهدی طارمی خودش را لب خط رساند و سر امیر قلعهنویی را بوسید تا بهخاطر شعارهای اعتراضی ورزشگاه به نوعی از او دلجویی کرده باشد، نماد و سمبل نوع رابطه این بازیکن با سرمربی فعلی تیم ملی به شمار بیاید. از زمان حضور قلعهنویی روی نیمکت تیم ملی، طارمی بیشترین حمایتها را از او داشته و در نشستهای خبری هم ذکر امیرخان، امیرخان از زبانش نمیافتاده است. خب این شاید در شرایط عادی موضوع چندان عجیبی نباشد. بالاخره اعتقاد و علاقه یک بازیکن به سرمربیاش است که شاید فقط کمی اسیر اغراق و زیادهروی شده باشد. داستان طارمی اما جایی به مشکل میخورد که او چنین رابطهای را با سرمربی پیشین تیم ملی نداشت؛ با دراگان اسکوچیچ.