به گزارش مجله خربی تپور؛ اغلبشان کمسنوسال هستند با کلی وجه اشتراک بهاصطلاح شیک در ظاهر؛ قدهایی بلند یا متوسط، اندامی لاغر و صورتهایی استخوانی با زوایایی بهشدت تصنعی و اغراق شده. چشمهای گربهای، بینیهای کوچک و لبهای ورآمده، نگاههای تیز و اخمآلود، راه رفتنهای ریتمیک و حرکات سینمایی، پرسینگهای متعدد و تاتوهای رنگارنگ که گویا ترکیبشان با رخت و لباسهای خیلی عجیب و غریب و پاره (فشن) یا بسیار ساده و محدود در رنگ، (مینیمال)، کامل میشود؛ آنهایی که مدل، شناخته میشوند و سر نخِ سودای شهرت و ثروت را سفت گرفتهاند تا زیر نور فلش دوربینها، درآمدهای نجومی کسب کنند، اغلب سر از شرکتها و آژانسهای زیرزمینی مدلینگ درمیآورند؛ شرکتها و آژانسهایی که بیارتباط با اخبار حوادث نیستند مانند خبری که به حادثه سقوط مرگبار دختر جوانی که به بهانه انجام عکاسی مدلینگ به پشت بام یکی از برجهای پایتخت رفته بود، اشاره دارد. یکی از ترندهای صنعت مدلینگ هم عکاسی مدلینگ است که برخی از آن، بهعنوان ضرورت بازار و برندسازی یاد میکنند و برخی دیگر از بومیسازی آن سخن میگویند.