روزنامه گل
سیدحمید شیرازی – این احتمالا بازندهترین شمایل پرسپولیس در یک دهه اخیر بوده است. به سختی میتوان مسابقهای را به یاد آورد که در آن تکراریترین قهرمان این سالهای فوتبال ایران تا این اندازه ضعیف و دور از انتظار ظاهر شده باشد. میگویند دریافت گل زودهنگام برای هر تیمی سم است و این اتفاق مقابل رقیب قدرتمندی مثل سپاهان، نه یک بار، بلکه 2بار برای سرخپوشان رخ داد. این درست، اما فرم بازی پرسپولیس در سایر دقایق مسابقه و حتی کل نیمهدوم، کوچکترین نویدی برای تغییر نتیجه نمیداد و چه بسا اگر بازی تا همین الان هم ادامه داشت، سرخپوشان نمیتوانستند به دروازه سپاهان برسند. این شکست که چهارمین باخت پیاپی سرخپوشان در برابر رقیب اصفهانی بود، عملا پایان بیثمر فصل قرمزها را اعلام کرد؛ سالی سخت برای هواداران که نماد آن، اشکهای بانوان پرسپولیسی روی سکو بود. طبیعتا ناکامی، بخشی از فوتبال است و هیچ تیمی همیشه نمیتواند موفق باشد، اما تیمهای باهوشتر باید از شکستهایشان درس بگیرند. آیا پرسپولیس از این فصل پر از پند، توشهای برای بازسازی خود برخواهد گرفت؟
