چند روز پیش نودوهفتمین جایزه اسکار برندگانش را شناخت و در کمال تعجب بسیاری از منتقدان، فیلم متوسط «آنورا» موفق به بردن جوایز مهمی مثل بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد
جوان آنلاین: چند روز پیش نودوهفتمین جایزه اسکار برندگانش را شناخت و در کمال تعجب بسیاری از منتقدان، فیلم متوسط «آنورا» موفق به بردن جوایز مهمی مثل بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد. زمانی جایزه اسکار به کارگردانان بزرگی مثل فرانسیس فوردکاپولا، کلینت ایستوود، رابرت زمکیس و استیون اسپیلبرگ میرسید ولی هر چه از سالهای طلایی هالیوود فاصله گرفتیم، وزن فیلمها و فیلمسازان کمتر و کوچکتر شد.
برای سینمادوستان «آنورا» فیلمی نیست که تماشایش آنها را به وجد بیاورد. در برخی سالها بهترین فیلمهای اسکار مثل «فارست گامپ» و «شجاع دل» و «پدرخوانده» به آثار ماندگار تاریخ سینما تبدیل شدند که به سادگی نمیتوان از کنار ارزشهای هنریشان گذشت. همچنان پس از گذشت سالها میتوان به تماشای این فیلمها نشست و از دیدنشان لذت برد.
اما فیلمهای برگزیده چند سال اخیر چنین قابلیتی را ندارند. آنها فیلمهایی معمولی و متوسط هستند که همان زمان تماشا مخاطب را درگیر کند و پس از مدتی هم از یادها برود. «آنورا» دقیقاً چنین حالتی را دارد و فیلم محبوب و موردپسند سینمادوستان نیست، حتی فیلم در بعضی رقبایش مثل «بروتالیست» هم عقبتر است و نمیتواند در حد و اندازههای یک فیلم شاهکار قد علم کند.
فیلمی با سوژهای ضدروسیه