به گزارش ورزش سه، هنوز مرکب امضاهای اعضای مجمع عمومی فدراسیون فوتبال روی یکی از کلیدی‌ترین اسناد توسعه‌ای فوتبال کشور خشک نشده که پایبندی به قانون در سازمان لیگ، به مسیر دیگری می رود. دهم دی‌ماه ۱۴۰۴ بود که در سی‌وسومین مجمع عمومی فدراسیون فوتبال، «آیین‌نن نمایندگان ایران با دست‌های بسته به مسابقات نخبگان آسیاست.

نامه ۳۰ خرداد سازمان لیگ یک پیام تلخ برای مدیران باشگاه‌ها دارد: «به اسناد بالادستی و مصوبات مجمع دلخوش نکنید؛ چرا که ما هر فصل قواعد بازی را تغییر می‌دهیم!» این شیوه مدیریت، هرگونه امنیت سرمایه‌گذاری، برنامه‌ریزی بلندمدت و توسعه فوتبال را در نطفه خفه می‌کند.

تصمیمات خلق‌الساعه و جزیره‌ای، آفت اصلی فوتبال ایران هستند. مجمع عمومی فدراسیون فوتبال باید نسبت به وتو شدن غیررسمی مصوباتش توسط نهادهای زیرمجموعه واکنش نشان دهد. سازمان لیگ باید بداند که مجری مصوبات کلان است، نه نهادی موازی برای‌ وضع قانون. وقت آن رسیده است که بساط تصمیم‌گیری‌های سلیقه‌ای پشت درهای بسته جمع شود و مدیریت فوتبال ایران به جای چاشنی «مصلحت فصلی»، به قطب‌نمای «حاکمیت قانون» مجهز گردد.

مجتبی فریدونی/ عضو هیأت مديره باشگاه استقلال