به گزارش خبرنگار آنا، در سالهای اخیر آموزش و پرورش با بحرانی خاموش، اما عمیق دست و پنجه نرم میکند؛ بحرانی که کمتر از کمبود معلم دروس اصلی نیست و حتی میتواند تبعاتی گستردهتر اعم از فقدان مشاوران و مربیان برای نسل آینده به همراه داشته باشد.
امروز هزاران دانشآموز در مدارس کشور، بهویژه در دوره ابتدایی، بدون دسترسی به حمایتهای روانی و تربیتی لازم مسیر تحصیل را طی میکنند. این در حالی است که قانون، سالها پیش نسبت معین نیروهای پرورشی و مشاورهای به دانشآموزان را مشخص کرده، اما فاصله میان آنچه باید باشد و آنچه هست، هر روز بیشتر میشود.
فشار مضاعف این کمبود، بر دوش معلمان ابتدایی افتاده است؛ معلمانی که علاوه بر آموزش، ناگزیرند بار تربیت و مشاوره را هم بر دوش بکشند، امری که نه تنها کیفیت آموزش را کاهش میدهد، بلکه آیندهی تربیتی نسل فردا را نیز با تهدیدی جدی روبهرو میسازد.