والدین دانشآموزان از بلاتکلیفی آموزشی فرزندانشان خسته شده و اغلب معتقدند بار آموزشی دانشآموزان روی دوششان سنگینی میکند. مریم یک پسر 8 ساله دارد که از ابتدای تحصیل بارها تعطیلی و مجازی شدن مدرسهها را تجربه کرده است. او میگوید: «ما در خانه مدام با قطع و وصل اینترنت مواجه هستیم و این کار آموزش آنلاین را برای من و فرزندم سخت کرده است. پسر او در مدرسه غیردولتی درس میخواند و از پلتفرم آموزشی شاد استفاده نمیکند با این حال سرعت اینترنت در کیفیت آموزش آنلاین دانشآموزان تاثیر زیادی داشته است تا آنجا که به دلیل قطعی اینترنت در دوره اعتراضات مجبور شدهاند به مدرسه مراجعه کنند و تکالیف یک هفته دانشآموزان را از مسوولان مدرسه به شکل کاغذی دریافت کنند. او میگوید آنقدر سرعت اینترنت پایین است که حتی نمیتوانستیم تکالیف را به صورت آنلاین دریافت یا برای معلم ارسال کنیم.»
زهرا که دو فرزند دانشآموز در خانه دارد بیش از هر چیز از بههم خوردن برنامه روزانه بچهها گلایه دارد. او میگوید این تعطیلیهای مدام، نظم زندگی او و فرزندانش را بههم ریخته و هر تعطیلی یا در خانه ماندن و مجازی شدن مدام باعث کلافگی فرزندانش و بیعلاقگی آنها به بازگشت به محیط آموزشی یا انجام تکالیف میشود. به نظر او در خانه ماندن و تعطیلی کلاسهای درس که اغلب با تعطیلی کلاسهای فوقالعاده یا خارج از مدرسه همراه است، باعث میشود انرژی بچهها تخلیه نشده و مدام سرکوب شود. وجه دیگر تعطیلی یا مجازی شدن کلاسها، هزینهای است که والدین برای مدارس فرزندانشان پرداخت میکنند، اما این تعلیق آموزشی باعث میشود که خدمات ارائه شده در سطح هزینه دریافتی نباشد.