چرایی قرار گرفتن عربی در فهرست زبانهای مورد اشاره در مصوبه اخیر را هم میتوان در همین کیفیت پایین آموزش جست و جو کرد؛ اینکه قرار است این زبان از زمره دروس اجباری خارج شده و تنها به دانش آموزانی که داوطلب آموزش آن هستند، ارائه گردد. درست مانند وضعیتی که در انتظار دیگر زبانهای قید شده در مصوبه است.
آموزش زبان چینی در مدارس کشور؛ این خبری است که طی روزهای اخیر توجه بسیاری را به خود جلب کرده و ابهاماتی به دنبال داشته است.
به گزارش «تابناک»؛ براساس مصوبه هزار و بیست و ششمین جلسه شورای عالی آموزش و پرورش، در راستای عملی کردن راهکار برنامه درسی به آموزش و پرورش اجازه داده شد تا برحسب نیازها و تقاضای اجتماعی جدید، علاوه بر زبان انگلیسی، نسبت به آموزش زبانهای «عربی»، «فرانسه»، «آلمانی»، «ایتالیایی»، «روسی»، «اسپانیایی» و «چینی» اقدام کند.
آنچه خواندید چکیده تصمیمی است که مورد توجه بسیاری قرار گرفته، بازتاب وسیعی در جامعه و شبکههای اجتماعی یافته و ابهامات زیادی را به دنبال داشته است؛ ابهاماتی که شاید به دلیل برخی حساسیتهای شکل گرفته در جامعه، بیشتر پیرامون آموزش زبان چینی شکل گرفته است؛ از جمله اینکاشته و دارد، آینده آموزش زبانهای دیگر، آن هم با ابهاماتی در این اندازه زیاد، به شدت تیره و تار به نظر میرسد، آنقدر که میتواند مصداق آن ضرب المثل مشهور باشد که «یک ده آباد به از صد شهر خراب»؛ تمرکزی که اگر به آموزش یک زبان آن هم جامع معطوف گردد، میشود انتظار داشت نتایج قابل قبولی به دنبال داشته باشد، وگرنه افزودن شمار زبانهای مجاز برای آموزش در مجموعهای که کارنامه قابل قبولی در زبان آموزی ندارد، بعید است فرجام قابل قبولی داشته باشد.