اکنون و پس از عبور نسبی از آن دوره بحرانی، این پرسش اساسی مطرح است که آموزش دیجیتال چه تاثیری بر انگیزه و مشارکت دانشآموزان ایرانی گذاشته است؛ دو مولفهای که نقشی تعیینکننده در موفقیت تحصیلی و کیفیت یادگیری دارند. در الگوی سنتی آموزش، دانشآموز اغلب در جایگاه دریافتکنندهای منفعل قرار دارد؛ معلم سخن میگوید و دانشآموز شنونده است. آموزش دیجیتال، دستکم در سطح نظری، این الگو را به چالش میکشد.
بهرهگیری از ویدیوهای آموزشی، محتوای چندرسانهای، آزمونهای آنلاین و ابزارهای تعاملی، میتواند فضای یادگیری را از یکنواختی خارج کرده و انگیزه دانشآموزان را افزایش دهد. برای نسل جدید که با فناوریهای دیجیتال رشد کردهاند، یادگیری از طریق ابزارهای هوشمند جذابتر و ملموستر به نظر میرسد. بسیاری از دانشآموزان احساس میکنند آموزش دیجیتال به زندگی روزمره آنها نزدیکتر است و همین امر، اشتیاق آنان برای پیگیری مطالب درسی را افزایش میدهد.