در میان تصمیمات اضطراری، آموزش سادهترین گزینه برای تعطیلی شده است؛ غافل از آنکه استمرار و انضباط، ستونهای پنهان نظام تربیتیاند. تضعیف این دو، نهتنها یادگیری امروز، بلکه فرهنگ قانونپذیری فردا را تهدید میکند.
به گزارش خبرنگار آنا، در سالهای اخیر، تعطیلی مدارس از یک اتفاق استثنایی به پدیدهای تکرارشونده و عادی تبدیل شده است. آلودگی هوا، برودت هوا، کمبود انرژی و شرایط اضطراری، هر کدام بهانهای برای تعطیلی آموزش حضوری شدهاند. آنچه در این میان کمتر مورد توجه قرار گرفته، پیامدهای عمیق آموزشی، روانی و اجتماعی این تعطیلیهای مکرر بر نسل دانشآموزان است؛ نسلی که هنوز از آسیبهای دوران کرونا بهطور کامل عبور نکرده است.
این در حالی است که در ظاهر، آموزش مجازی بهعنوان جایگزین آموزش حضوری معرفی میشود، اما در عمل، بسیاری از دانشآموزان عملاً از چرخهی آموزش خارج میشوند.
آموزش مجازی؛ راهحل یا مسکن موقت؟