اقتصاد ۲۴- چند سالی است نام پردیسهای خودگردان دانشگاههای مطرح کشور در فضای آموزش عالی شنیده میشود، پردیسهایی که هرچند از اوایل دهه ۸۰ شکل گرفتند، اما حالا به بازوی درآمدی قابلتوجهی برای دانشگاههای دولتی تبدیل شدهاند.
نکته مهم درباره این پردیسها مسیر متفاوتی است که برای تربیت دانشجو در پیش گرفتهاند؛ چراکه با وجود وابستگی این پردیسها به دانشگاههای دولتی، اما تحصیل در آنها رایگان نیست و داوطلب از همان ابتدا میداند برای رسیدن به صندلیهای آن باید هزینه کند. با این حال درج برند دانشگاههای مطرح کشور در پایین مدرک فارغالتحصیلان دانشجویانی که در پردیسهای خودگران تحصیل میکنند، بهحدی جذاب خواهد بود که آنها حاضر باشند هزینههای بالا برای تحصیل را به جان بخرند.
نکته مهم دیگر اینکه پردیسها امکان پذیرش دانشجو در هر ۳ مقطع تحصیلی را دارند، اما طبیعی است که بیشترین میزان پذیرش در آنها هم به مقطع کارشناسی اختصاص پیدا کند؛ چراکه عمده ورودی به فضای دانشگاهی هم از این مقطع رقم میخورد. پذیرشی که مانند دیگر دانشگاهها از طریق شرکت در آزمون سراسری یا پذیرش صرفا براساس سابقه تحصیلی دنبال میشود. آنچه در اینجا مطرح میشود این است که اولا کدام دانشگاهها امکان پذیرش دانشجوی پردیسی را دارند، دومین مساله آن است که تحصیل در هر دانشگاهی چقدر برای دانشجو آب میخورد و سومین مساله هم ظرفیت اختصاصیافته به پردیسهای مختلف است. در این گزارش به هر سه سوال، پاسخ دادهایم.