اقتصاد۲۴– از هر سه ایرانی یک نفر میخواهد سرزمین مادری اش را بگذارد و برود. این را من نمیگویم. بلکه نتایج یک نظرسنجی نشان میدهد و متاسفانه نسبت به ۵ سال قبل بیش از ۳٪ رشد نشان میدهد.
خوب ممکن است بگوییم که مهاجرت امری عادی است. ۷۵۰ میلیون نفر در جهان میل به مهاجرت دارند. بگذارید ایران را با کشورهای دیگر جهان مقایسه کنیم. میانگین تمایل به مهاجرت در جهان برابر با ۱۵% است، در آمریکای لاتین ۲۷٪، غرب آسیا ۲۴٪، اقیانوسیه ۹٪ و جنوب شرقی آسیا ۷٪ است. در نتیجه میتوان گفت تمایل به مهاجرت ایرانیان (با ۳۳٪) (۱) تقریبا بیش از دو برابر میانگین جهانی است.
آیا فقط همین یک نظرسنجی است؟ نه رصد خانه مهاجرت اعداد وحشتناک تری را منتشر کرده: ۶۶٪ دانشجویان و دانش آموختگان میل زیاد یا بسیار زیادی به مهاجرت دارند. در مورد پزشکان که اوضاع به مراتب خطرناکتر است: ۷۱٪
خوب ممکن است بگوییم میل به مهاجرت که مهم نیست. خیلی دوست دارند، اما نمیروند. در کنار شاخص میل به مهاجرت، شاخص دیگری وجود دارد به نام تصمیم به مهاجرت یعنی کسانی که دست به اقدام عملی زده اند یا میزنند. فقط ۱۵٪ دانشجویان گفته اند که تصمیم بر ماندن قطعی دارند. ۵۷٪ بقیه گفته اند یا مهاجرت میکنند یا مهاجرت میکنند، اما بعدا. بقیه (۲۸٪) هم مردد هستند بین ماندن و رفتن. ۵۰٪ جامعه استارت آپی برای مهاجرت اقدام کرده اند و فقط ۱۶٪ تصمیم گرفته اند در ایران بمانند.
خوب ممکن است بگوییم بروند ان شاء الله برمی گردند. میدانید شاخص سوم شاخص میل به بازگشت چه چیزی را نشان میدهد؟ فقط سه درصد پرستاران گفته اند که قطعا به ایران باز خواهند گشت و فقط ۱۲٪ استارت آپیها گفته اند که قصد قطعی دارند بعد از مهاجرت به ایران بازگردند.
همین میشود که رئیس سازمان نظام پزشکی گفته امسال هیچ کس متقاضی رشته جراحی قلب در کشور نشده و با این شرایط مجبوریم با عقبگرد ۴۰ ساله واردات پزشک از هند، پاکستان و فیلیپین داشته باشیم.
بیشتر بخوانید: نگراني از مهاجرت گسترده نخبگان