28 / 05 /1404
با تجربه همهگیری کرونا، بسیاری از دانشگاههای ایران با استفاده از سامانههای آموزش مجازی آشنا شدند. با این حال، در صورت وقوع جنگ، چالشهایی فراتر از شرایط گذشته پیش روی آموزش عالی خواهد بود. کارشناسان بر این باورند که بهرهگیری از فناوریهای نوین، بهویژه هوش مصنوعی، در کنار ارتقای زیرساختها میتواند تداوم آموزش، هویت فرهنگی و آزادی آکادمیک را تضمین کند.
به گزارش آنا، دانشگاه همیشه نماد پایداری دانش بوده است؛ حتی در روزگاری که توپ و تانک بر سر شهرها آوار شده یا برق و اینترنت برای روزهایی قطع میشود. جنگ، زلزله یا هر بحران پیشبینی ناپذیر دیگری هم میتواند ساختمانها را ویران و کلاسها را تعطیل کند؛ حالا پرسش جدی این است که در دل بحران، آیا دانشگاه میتواند با اتکا به فناوری، آموزش را ادامه دهد و همزمان روایت خود را از واقعیت حفظ کند؟ اینجاست که پای مفاهیمی تازه مثل «آموزش آفلایناول»، «روایتگری دیجیتال بحران» و «هوش مصنوعی فارسیفهم» وسط میآید.
در ادامه، دیدگاههایی مطرح میشود که هم از تجربه جهانی و هم از واقعیت ایران الهام گرفته، به این میپردازد که دانشگاه فردا، چطور باید برای بحرانی که شاید هیچوقت از قبل اعلام نشود، آماده باشد.