مطهره شفیعی: امام خمینی(ره) مظلوم است. هنوز هم پس از سال‌ها که از رحلت بنیانگذار انقلاب اسلامی می‌گذرد، برخی‌ درصدد انتقامجویی از مشی میانه و رفتار اسلامی امام خمینی(ره) هستند؛ پس در حرم معمار انقلاب اسلامی به یاران ایشان هجمه می‌برند. دلواپسان شعارهای انقلابی سرمی‌دهند، اما در عمل آنچه را به نمایش می‌گذارند که نشانی از انقلابیگری واقعی ندارد. اوج این حرکات دلواپسانه در سال 89 بود که دلواپسان با حضور در حرم بنیانگذار انقلاب اسلامی و در مراسم سالگرد ارتحال ایشان، شعارهای خاص دادند و فضای سخنرانی آیت‌ا... سیدحسن خمینی را مشوش کردند و آن‌طور که خبرگزاری فارس گزارش داده بود، بارها باعث قطع سخنرانی نوه امام و تولیت حرم ایشان شدند. عصر ایران در آن زمان نوشت: «این در حالی است که سیدحسن خمینی، سخنانی خارج از ارزش‌های نظام و انقلاب نمی‌گفت و این نشان می‌دهد آنچه رخ داد، نه واکنشی فی‌البداهه نسبت به سخنان وی که برنامه‌ای از پیش تعیین‌شده بود که با شعارگویی عده‌ای و تهییج عده‌ای دیگر شکل گرفت.» گفتنی است پس از شعارها علیه سیدحسن خمینی و قطع سخنان وی، مقام معظم رهبری در مقابل شعار‌دهندگان بر چهره نوه امام(ره) بوسه زدند و خطبه‌هایشان را با تاکید ویژه بر مراقبت از رفتار و گفتار آغاز کردند. دو سال بعد در سال 91 در مراسم بيست‌وسومين سالگرد ارتحال حضرت امام خميني(ره) كه با حضور شخصيت‌هاي لشكري و كشوري و ميهمانان خارجي برگزار شد، پس از قرائت قرآن و مرثيه‌سرايي، حجت‌الاسلام والمسلمين سيدحسن خميني به سخنراني پرداخت و بار دیگر دلواپسان تلاش کردند تا مانع سخنرانی یادگار امام شوند؛ بنابراین به سر دادن شعارهایی از قبیل «مرگ بر ضد ولايت فقيه»، «خوني كه در رگ ماست، هديه به رهبر ماست»، «ما اهل كوفه نيستيم، امام تنها بماند» و «اين همه لشكر آمده، به عشق رهبر آمده» پرداختند و سخنراني نوه امام(ره) چندين بار به همين دليل قطع شد. در آن سال احمدی‌نژاد به‌عنوان رئیس‌جمهور وقت هم برای سخنرانی به پشت تریبون رفت و همان افرادی که علیه یادگار امام شعار می‌دادند، به سر دادن شعارهای حمایتی از احمدی‌نژاد پرداختند و شعارهایی از قبیل «احمدی دلاور، پیرو خط رهبر» سر دادند که انتظار بود رئیس‌جمهور وقت آنها را به آرامش و رعایت حرمت حرم امام خمینی(ره) دعوت کند، اما او چنین پاسخ داد: «خیلی ممنون، قبول است، قبول است» و این‌گونه بود که ریشه حمایتی برهم‌زدنندگان سخنرانی دلسوزان و بزرگان در حرم امام مشخص شد. در سال 94 هم برهم‌زدن سخنرانی بزرگان که برای دلواپسان به‌عنوان یک شغل و تکلیف تعریف شده بود، ادامه پیدا کرد و روحانی که به‌منظور سخنرانی در مراسم بیست‌وششمین سالگرد ارتحال بنیانگذار‌ جمهوری اسلامی ایران در مرقد مطهر امام خمینی حضور یافته بود، با شعار عده‌ای خاص مواجه شد. درحالی که رئیس‌جمهور در حال ایراد سخنرانی خود بود، برخی سعی کردند با سر دادن شعار سخنان او را قطع کنند. این عده شعارهایی از قبیل «مرگ بر منافق» و «مرگ بر آمریکا» سر می‌دادند. در سال 95 هم وضعیت به همین منوال بود، اما دلواپسان با برخی ناکامی‌ها مواجه شدند. در 14 خرداد سال 95 جمعی که اطراف ضریح امام حلقه زده بودند، همه تلاش خود را کردند که سخنان سیدحسن خمینی تحت‌الشعاع سروصداهای آنها قرار گیرد و به گوش جمعیت نرسد. این وضعیت از ابتدا تا انتهای سخنرانی یادگار امام برقرار بود و جمعیت مزبور، در طول سخنرانی سیدحسن خمینی، حاضر به سکوت نشدند. جمعیت مزبور بارها شعار دادند که «ای رهبر آزاده، آماده‌ایم آماده‌». این اقدامات آنها در حالی بود که یک هفته قبل از آن، مقام معظم رهبری از اقدامات برخی جوانان مومن و صالح در برهم‌زدن سخنرانی‌ها ابراز نارضایتی کرده بودند.