بعد از کیوسک نگهبانی، جاده بود که باید عرض آن را طی میکردیم و به سمت درختهای آن سمت جاده میدویدیم. از آنجا به بعد در پناه درختها که مقابل دید دشمن را میگرفتند، میتوانستیم خودمان را به داخل شهر برسانیم. منتها دشمن روی جاده تسلط داشت. اولین نفر مسعود نعیمی گلوله خورد و به زمین افتاد
جوان آنلاین: ۴۵ سال پیش در چنین روزهایی غائله پاوه به تازگی تمام شده بود و روزنامههای آن زمان، اخبار این غائله و همچنین اسامی و تصاویر شهدای پاوه را منتشر میکردند. در آن مقطع اخباری که از واقعه پاوه در کشور میپیچید، برای بسیاری از مردم کشورمان تازگی داشت، چراکه انقلاب تازه به پیروزی رسیده بود و کسی فکرش را نمیکرد در یک گوشه از کشورمان چنین فاجعهای رخ دهد و ضدانقلاب با محاصره شهری، چون پاوه به کشتار مردم و رزمندگان مدافع آن بپردازند. شهید مسعود نعیمی از شهدای غائله پاوه بود که در جنوب غرب تهران متولد شده و رشد یافته بود. او در آستانه اخذ مدرک مهندسی کامپیوتر بود که در پاوه شهید شد. در گفتوگویی که با حسن بیگی و احمد اسلیمی از همرزمان او داشتیم، مروری کوتاه بر زندگی این دانشجوی شهید انداختیم.
حسن بیگی
شهید نعیمی را از چه زمانی شناختید؟
ما هر دو عضو سپاه تهران و پادگان ولیعصر (عج) بودیم. زمانی که قرار شد به کردستان برویم، هر دو به اتفاق دیگر دوستان عضو گردان شهید وصالی شدیم. با هم به کردستان رفتیم و پس از حضور در شهرهایی مثل کرمانشاه، مریوان و سپس پاوه، مسعود نعیمی در پاوه به شهادت رسید. البته قبلش هم در تهران با هم همرزم بودیم. تازه انقلاب به پیروزی رسیده بود و هنوز باقیمانده ساواکیها، گروهکهای ضد انقلاب و… وجود داشتند که باید آنها را تعقیب و دستگیر میکردیم. شهید نعیمی اوایل اردیبهشت با تشکیل سپاه به این نهاد انقلابی پیوست و اواخر مردادماه شهید شد، یعنی کل عمر پاسداریاش چهارماه هم نشد، ولی این مدت کم، برکت بسیار زیادی داشت و او تا آنجا که توان داشت، برای پاسداری از کشور و انقلاب و مردم به کار بست.