مهدی محمدی کلاسر؛ تابناک_ امان از این اعداد و اعشار! فکر میکنم مرحوم علامه جعفری بود که زمانی گفته بود: این آقایان، اعدادشان نه، که اعشارشان مرا کشته است.
ابتدا بابت ۴۵درصدی که برای افزایش حقوق کارگران در نظر گرفته شد، ممنونم که به دلایل و بهانه های متعدد می توانست کمتر از این هم باشد. اما چقدر سخت است وقتی میبینی زندگیات تبدیل به یک معادله شده؛ معادلهای که هرچقدر هم حلش کنی، جوابش گرسنگی است، تحقیر است، ناامیدی است. و خط فقر است.
امان از این عددها و درصدهایی که هر سال مثل طلسمی روی سرمان فرود میآیند و وعدههایی میدهند که هیچوقت رنگ واقعیت به خود نمیگیرند. عجیب به نظر می رسند اما هیچ اند… در نهایت یا هیچ اند و یا در برابر اعداد و اعشار غول آسای مهاجم دیگر، از همان ابتدا بلعیده شده اند.
امسال هم مثل هر سال، عددی جدید، درصدی جدید، وعدهای جدید. میگویند حقوق کارگران ۴۵ درصد افزایش یافته است. عددی که در نگاه اول، بزرگ است و چشمنواز به نظر میرسد. اما وقتی پای این عدد به زندگی واقعی باز میشود، لنگ می زند. می شود پای ثابت یک بدبختی؛ ادامه دار و ممتد. منجر به فقری می شود تحمیلی، نه از آن فقرهای انتخابی که د بزرگ، بالاترین درصد دنیا را بنویسند و بگذارند داخل سفره شان. اما این ها نان نمی شود… درمان هم نمی شود.
پشت این عددها، مردمی هستند که هر روز بیشتر از دیروز، زیر بار فشار اقتصادی خرد میشوند. مردمی که هر روز بیشتر از دیروز، از آینده ناامید میشوند.
… ریاضی برای ما هم می توانست علم خوبی باشد؛ اگر این تناسب نامتناسب و نامتجانس را نداشت! اگر فیثاغورث و اقلیدس را نداشت!
*دبیر سرویس اجتماعی