اظهارات اخیر علیرضا رفیعی، مدیرعامل ایرانسل مبنی بر احتمال قطع روزانه اینترنت در صورت عدم افزایش تعرفهها، واکنشهای منفی افکار عمومی در شبکههای اجتماعی را در پی داشته است. به نظر می رسد این سخنان نه تنها راهکاری برای مشکلات زیرساختی ارائه نمیدهند، بلکه بیشتر به یک تهدید و گروگانگیری شبیه هستند و نارضایتی میان مردم و اپراتورها را تشدید میکنند.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، تردیدی نداریم که در حال حاضر، صنعت ارتباطات نیز همانند برخی دیگر از صنایع با افزایش هزینههای انرژی، تجهیزات و محدودیتهای ارزی مواجه است. اما مسئله مهم اینجاست که طرح موضوع کردن آن به شکل تهدید به «قطعی اینترنت» بهجای ارائه یک نقشهراه و تدبیر اساسی، به هیچ عنوان چاره ساز نیست.
در این رابطه دو نکته اساسی مطرح است؛ نخست اینکه: چرا افزایش تعرفه، نخستین و تنها راهکار مورد تأکید شخص مدیرعامل ایرانسل است؟
آیا واقعاً همه ظرفیتهای بهینهسازی سازمانی، اصلاح هزینهها، مدیریت سرمایهگذاریها و حتی حذف رانت و فساد سازمان یافت و ارتقاء بهرهوری درون بنگاه بزرگ اقتصادی مانند ایرانسل به کار گرفته شده است؟ یا سادهترین مسیر یعنی انتقال بار مشکلات به دوش مشترکان نگون بخت به عنوان راهکار دم ل این بحران باشد؛ نه فشار مضاعف بر کاربران.
افکار عمومی انتظار دارد سکان دار یکی از بزرگترین اپراتورهای کشور، در کنار بیان مشکلات، راهحلهای اثرگذار و امیدبخش ارائه دهد. افزایش تعرفه قاعدتا میتواند بخشی از واقعیت باشد، اما اگر بدون اصلاح ساختارهای سازمانی و ارتقای کیفیت شبکه انجام شود، به نارضایتی و از دست رفتن فرصتهای بیشتر و بهتر منجر می شود.
به گزارش تابناک، بد نیست مدیرعامل ایرانسل به جای هشدار درباره قطعی روزانه اینترنت، شایسته است خود و همکارانش این پرسش و هدف اساسی را در پیش بگیرند که چگونه میتوان با مدیریت کارآمد منابع، سرمایهگذاری هوشمندانه و شفافیت واقعی، هم بار سنگین هزینهها را از دوش اپراتورها برداشت و هم اعتماد ازدسترفته مشترکان را دوباره بازسازی کرد؟