گروه فرهنگی – سید محسن عبدالهی: می خواهم در ابتدای این نوشته خوانندگان را به ایام پیش از انتخابات ریاست جمهوری و دورانی که گزینه های حضور در رقابت مشغول شعار دادن بودند، ارجاع بدهم. احتمالا این گزاره مورد تصدیق واقع خواهد شد که کنش های عزت الله ضرغامی و شعارهایش قابل توجه بودند و حتی این تصور را در بسیاری ایجاد کردند که او واقعا می خواهد و می تواند زیر میز بازی بزند و تحولی جدی در ساختار حکمرانی کشور و دولت به وجود بیاورد. البته که ضرغامی نتوانست از سد شورای نگهبان عبور کند تا ما متوجه شویم که او واقعا توانایی، برنامه و عزمی برای عملیاتی کردن آن ادعاها دارد یا خیر.
به گزارش بولتن نیوز، اگرچه ضرغامی نتوانست وارد رقابت های انتخاباتی بشود اما کمی بعد از پیروزی سید ابراهیم رئیسی و هنگام معرفی وزرای پیشنهادی به مجلس شورای اسلامی توسط رییس جمهوری منتخب ملت، نام عزت الله ضرغامی در مقابل وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی قرار گرفت تا مدعی پیشین انتخابات ریاست جمهوری، بتواند ایده های ساختارشکنانه خود را در وزارت خانه ای که اتفاقا نیاز به تحول در آن حس می شود، عملیاتی کند. در واقع این توقع از او وجود داشت که چنین اتفاقی را رقم بزند و بر اساس شعارهای خود جریان بازی را عوض کند.