تحریریه داخلی
صداوسیما کاری به قواعد ندارد و هر کس را دلش بخواهد نشان میدهد و هرکس را نخواست از تمام حقوق محروم میکند؛ ایضا تمام بینندگانش را…
در سازمان صداوسیما جمله انقلاب بچههای خود را میخورد را به وضوح میبینید. بیش از دو دهه از هزینه بیتالمال خرج امثال عادل فردوسیپور میکنند و وقتی آنها به موقعیت مقبول اجتماعی رسیدند، تبدیل میشوند به دشمن! سازمانی که خود تشکیلات عریض و طویلی برای سنجش صلاحیت دارد و خروجیاش میشود مزدک میرزایی که بازنشسته همین سازمان است و حالا علیه آنها آن سوی دنیا حرف میزند! مثالها فراوانند از احسان علیخانی تا احسان کرمی. چیزی که بیشتر از همه در رفتار این سازمان نمود دارد اصرار آنها در تکرار یک رفتار اشتباه با نتیجه مشخص است که هنوز هم با قدرت ادامه دارد!
اینکه صداوسیما هیچکدام از نهادهای دیگر را قبول ندارد و به هیچکدام از قوانین بینالمللی هم پایبند نیست -حتی قانون پخش مسابقه فوتبال که طبق روح رقابت ورزشی باید عادلانه افراد را نشان داد- نشانه کامل آن است که میبینیم چقدر توانسته تمام سلایق را پای رسانه جمع کند. سازمان مسابقه استقلال برابر مس را پخش کرد، بدون آنکه تصویری از وریا غفوری نشان دهد. کسی که در همین حاکمیت و نظام، ابتدا مربی و سپس سرمربی استقلال شده و از سوی فدراسیون فوتبال برایش مجوز حضور روی نیمکت صادر شده است. در تیم دولتی هم سمت دارد!