اقتصاد۲۴- پیشنهاد مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، مبنی بر تعیین «یک روز بدون خودرو در هفته» برای کارکنان دستگاههای اجرایی و ادارات دولتی، بار دیگر بحث قدیمی و فرسوده مدیریت ترافیک و آلودگی هوا را در مرکز توجه قرار میدهد. رئیسجمهور معتقد است این طرح در گام نخست میتواند از بدنه دولت آغاز شود تا به کاهش مصرف سوخت، بهبود شرایط زیستمحیطی و حذف هزینههای غیرضروری کمک کند.
اما برای شهروندانی که حافظه تاریخی کوتاهمدت خود را از دست ندادهاند، این فراخوانها طعم گس یک «دژاوو» یا تکرار مکررات را دارد. اواسط دهه نود بود که پویشی با عنوان «سهشنبههای بدون خودرو» شکل گرفت؛ طرحی که از قضا آن زمان هم از ساختارهای نیمهدولتی و شهرداریها آغاز شد، چند ماهی به تیتر اول رسانهها تبدیل شد، چند مسئول ارشد با دوچرخههای گرانقیمت عکس یادگاری گرفتند و در نهایت، رها شد و به بایگانی طرحهای شکستخورده رفت. واقعیت این است که تا زمان تغییر نیافتن نگرش سیاستگذار به حل ریشهای بحران، هیچ سهشنبه یا پنجشنبهای بدون خودرو نخواهد شد. تا وقتی زیرساختهای کلانشهری، شهروند را به سمت صندلی راننده هل میدهند، این طرحها چیزی جز یک فانتزی مدیریتی نخواهند بود.