اکنون نیروهای انقلاب نشان دادهاند که بیشاز هر کس دیگر هم به موفقیت دولت پزشکیان، امید بستهاند و هم انتظار آن را میکشند. نیروی انقلاب هیچ گاه هیچ دولتی را خارج از انقلاب نمیبیند. اگر شورای راهبری نتیجهای جز دورهمی گروهی از اصلاحطلبان تندرو نداشت، چطور میتوان آن را صادق و مقدمه یک دولت کارشناسی دانست؟!
جوان آنلاین: آنچه را «جوان» درباره پیامدهای چسبیدن اصلاحطلبان به پزشکیان در خشت خام میدید و نسبت به آن هشدار داد، اکنون پیرمرد اصلاحات در آیینه رخدادهای این روزها میبیند! کارهای دنیا برعکس است! به همین خاطر دوستانه و مشفقانه به رئیسجمهور منتخب پیشنهاد میدهم اکنون که بار سنگین ریاست قوه مجریه را بر دوش گرفتهای، «خذها بقوه» آن را با قوت در دست بگیر و «رئیسجمهور انقلاب و مردم» باش، نه مردی در حاشیه یک شورا که پیر اصلاحات در همین آغاز کار بگوید شورا بوی «تقسیم وزارت» میدهد و «دست از گوشت قربانی پزشکیان بینوا بردارید»! و یقین بدان هیچکس مثل نیروهای انقلاب که «بین انقلاب و دولتهای آن» تفکیک نمیکنند، چشم به موفقیت دولت شما نیندوخته است.
در روزهای اول هشدار دادیم که اصلاحطلبان خود بهتر میدانند که پایگاهی در میان مردم ندارند و بارها در زمانهای عسرت، به این حقیقت اعتراف کردهاند، اما حمایت از پزشکیان را هم بیضرر میدانند؛ یا رأی نمیآورد که در این صورت آنها که چیزی ای انقلاب نشان دادهاند که بیشاز هر کس دیگر هم به موفقیت دولت پزشکیان، امید بستهاند و هم انتظار آن را میکشند. هر کس انقلابی باشد، غیر از این نیست. هیچ گاه هیچ دولتی را خارج از انقلاب نمیبیند. بنابراین طنز ما طنز نیست، تعلیم است! یک حرف حق است که اگر این شورا نتیجهای جز دورهمی گروهی از اصلاحطلبان تندرو نداشت، چطور میتوان آن را صادق فرض کرد؟!
اگر همگان برفرض یک جمع دورهمی از رفقا را از چنین دنگوفنگ ۴۵۰ نفره پذیرفتند، اما این کابینه نتوانست دستکم یک دهم از انتظارات اصلاحطلبان از دولت رئیسی را برآورده کند، چه؟! سابقه اصلاحطلبان این بوده که در این گونه مواقع میگویند «نگذاشتند کار کنیم»، اما بهنظر میرسد اینبار که حتی دوستان خود را بدون ساعتی کار اجرایی برای وزارت نامزد میکنند، به خود امیدها بستهاند و شاید این حربه نخنماشده را دیگر بهکار نبرند ولی نباید از عواقب «ناکارآمدی احتمالی یک کابینه کارشناسی» به سادگی گذشت.