گروه فرهنگی _ سید محسن عبدالهی: چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر با همه فراز و نشیب هایش تمام شد و سیمرغ های بلورین صاحبان خود را شناختند. قاعدتا پس از پایان هر دوره، مباحثی بر سر اینکه آیا قضاوت داوران درست بوده است یا خیر، در می گیرد. این دوره از جشنواره هم اوضاع به همین منوال بود و به جز فیلم «موقعیت مهدی» که فاصله ای غیرقابل انکار از سایر آثار داشت، شاهد حضور چند فیلم انگشت شمار قابل قبول بودیم و الباقی کارها چنگی به دل نمی زدند. هر چند که این موضوع مربوط به مدیران قبلی می شود و این آثار در دوره گذشته مجوز ساخت گرفته بودند.
به گزارش بولتن نیوز، اما همین ضعف غیرقابل انکار آثار، در انتخاب های داوران تاثیر به سزایی داشت و ایشان را دچار محدودیت هایی کرد. با این حال در رشته هایی مانند بهترین فیلمنامه و کارگردانی، اتفاق عجیبی رخ داد و افرادی برگزیده شدند که بدون شک مستحق دریافت این سیمرغ ها نبودند. در واقع اینگونه به نظر می رسد که برای بی نصیب نماندن برخی افراد و راضی کردن طیف های مختلف، جوایزی که حق یک اثر بوده است را بین باقی فیلم ها توزیع کرده اند تا در نهایت با اهدای جایزه بهترین فیلم به «موقعیت مهدی»، دل همه را به دست آورده باشند.
