درختان خرمالو به طور عمده به دو گروه اساسی طبقهبندی میگردند. آنهایی که میوه سفت دارند تا این میوهها در رسیدگی نرم گردند و آنهایی که میوهشان سفت نباشد.
خرمالویی که سفت نیست، حاوی تانن کمتری بوده و تا زمانی که به شاخه است قابل خوردن و شاداب میباشد. رنگ میوه از زرد- نارنجی روشن تا نارنجی- قرمز تیره متغیر است، میوه به طور کامل به جز دانهها و کلاهک آن خوردنی است.
ویتامینها
فواید میوه خرمالو برای سلامتی
این میوه کمکالری است و نیز چربی کمی دارد، اما منبع غنی فیبر غذایی است. خرمالو حاوی ترکیبات مفیدی از قبیل فیتوکمیکالهایی چون فلاوونوئیدها و آنتیاکسیدانهایی چون کاتچین و گالوکاتچین و نیز ترکیبات ضدتورمی مهمی است. کاتچینها دارای خواص ضدعفونت، ضدالتهاب و ضدهموراژی (از خونریزی شریانهای خونی کوچک جلوگیری میکند) میباشند. خرمالوهای تازه حاوی ترکیبات آنتیاکسیدانی مثل بتاکاروتن، لیکوپن، لوتئین، زآگزانتین و کریپتوگزانتین هستند. این ترکیبات به عنوان محافظتکننده در مقابل رادیکالهای آزاد عمل میکنند.
خرمالو
مواد معدنی
خرمالوی تازه حاوی مقادیر مناسبی از مواد معدنی مثل پتاسیم، منگنز، مس و فسفر است. منگنز کوفاکتوری برای سوپراکسید دیسموتاز (آنزیم از بین برنده قوی رادیکالهای آزاد) میباشد. مس کوفاکتوری برای بسیاری از آنزیمهای حیاتی مثل سیتوکروم C- اکسیداز و سوپراکسید دیسموتاز است (دیگر مواد معدنی که به عنوان کوفاکتور این آنزیم عمل میکنند منگنز و روی هستند). همچنین مس برای تولید گلبولهای قرمز خون لازم است.
روشهای آمادهسازی
خرمالو میتواند به صورت تازه، خشک یا پخته استفاده شود. خرمالوی تازه و خام را میتوان به 4 قسمت تقسیم کرد و یا تمامی آن را مانند یک سیب خورد. گوشت خرمالو از حالت سخت تا آبدار وجود دارد و بسیار شیرین است.