گسترش زیرساختها و کاربردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات در طول دو دهه اخیر در ایران و جهان، باعث ایجاد تحولاتی شگرف در زمینه شیوه انجام کارها توسط سازمانها و روش دریافت خدمات توسط مشتریان شده است. صنعت بانکداری از جمله صنایعی است که همواره در خط مقدم بهکارگیری فناوریهای نوین در عملیات داخلی و خدماتدهی به مشتریان خود قرار دارد که یکی از مهمترین دستاوردهای آن «بانکداری الکترونیکی» است.
بانکداری الکترونیکی عبارت است از ترکیب استفاده دو نوع ابزار الکترونیکی، شامل زیرساخت ارتباطی (مانند اینترنت، شبکههای مخابراتی ثابت و همراه و…) و کانال دسترسی (شامل انواع دستگاههای الکترونیکی خدماتدهی مانند خودپرداز، تلفن، گوشیهای همراه، کیوسک و…) برای برقراری تعامل دوطرفه میان بانک و مشتری، انجام عملیات و ارائه خدمات بانکی و حتی خدمات غیربانکی به مشتریان فارغ از محدودیتهای زمانی و مکانی.