علت این اختلاف به نوع نگاه دو گروه به کلام خداوند باز می گردد که ما در این نوشتار بطور خلاصه آن را بررسی می کنیم:
در این مساله شیعه معتقد است که روش وضویشان همانند وضوی پیامبر (صلی الله علیه و آله) می باشد زیرا منطق صحیح فهم قرآن اقتضا می کند تا در مساله وضو، بگوییم که آیه 6 سوره مائده در مقام بیان حد شسته شدن دست در وضو است، نه در مقام بیان جهت و کیفیت شستن آن.
حال اینکه چرا در این آیه شریفه از حرف “الی” که معمولا برای بیان جهات بکار می آید استفاده شده است، دلیلش این است که اطلاق کلمه ید، شامل سر انگشتان دست تا کتف می گردد و چون آیه شریفه در مقام بیان مقدار لازم در شستن دست است، ذکر “الی” این مقدار را معلوم می کند که اگر این کلمه ذکر نمی شد این حد مبهم می ماند.
ولی در روایات اهل سنت توضیحی راجع به این نرسیده است. لذا مذهب اهل سنت هر جور شستن را چه از بالا به پایین و چه از پایین به بالا صحیح می داند اگر چه می گویند: ابتدا از انگشتان افضل است.
بنابراین طریقه وضوی پیامبر (صلی الله علیه و آله) توسط اهل بیت (علیهم السلام) برای ما نقل شده است اما اهل تسنن این احادیث را حجت نمی دانند.
برای روشن تر شدن مطلب چند حدیث را برای شما بیان می کنیم:
1ـ زراره می گوید: وقتی از کیفیت وضوی پیامبرصلی الله علیه وآله از امام باقر علیه السلام پرسیدم، حضرت طشت آبی را درخواست کرد و پس از شستن صورت، مشتی آب از آن بر دست راست خود ریخت و آن را از آرنج تا سرانگشتان شست و هیچ گاه آب را به طرف آرنج برنگرداند. (شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، ج 1)
4ـ ابن عبد خیر می گوید: «علی علیه السلام را دیدم که وضو گرفت و سپس روی دو پای خود را مسح نمود». (احمد حنبل، مسند، ج 1، ص 124)
در برخی از منابع تاریخی آمده است که وضوی همه مسلمانان تا خلافت عثمان، صورت واحدی داشته و مانند وضوی کنونی شیعه بوده است و این مسئله، با آیه وضو، تطبیق دارد و علت تغییر وضو این بود که عثمان در اواسط دوران خلافت خود، نسبت به چگونگی وضوی پیامبر، گرفتار تردید شد؛ سپس او وضوی پیامبر را به شکلی که اکنون در میان اهل سنت مرسوم است، اعلام کرد. این موضوع، مخالفت بسیاری از اصحاب پیامبرصلی الله علیه وآله را به