اقتصاد۲۴– میگویند قدر عافیت را کسی میداند که به مصیبتی گرفتار شود. این ضرب المثل مصداقی بارز از وضعیت میراث فرهنگی کشور است که مانند یخ در گرمای بیتوجهی در حال ذوب شدن است و هرازگاهی برخی از باب دلسوزی یک شوک سرد به آن وارد میکنند بی آنکه بدانند این شوک بیحساب و کتاب خود باعث ترک خوردن تکههای یخ میشوند.
شوربختانه، غفلتهای بیشمار در خصوص میراث فرهنگی این مرز و بوم قابل شمارش و تشریح نیستند. بستری که هم میتواند منبع درآمد مهمی برای کشور باشد و هم انتظار میرود به عنوان تاریخ این سرزمین از آن صیانت شود درغیر این صورت، اصلا فایده و سود به وجود آمدن وزارتخانه عریض و طویل میراث چه میتواند باشد؟ و اساسا چه توجیحی برای تبدیل بناهای تاریخی این مرز و بوم به بوتیک، هتل، رستوران و محل فیلمبرداری سریالها و فیلمهای سینمایی و تخریب آنها وجود دارد؟!