حضور جدی نامداری در تلویزیون به آغاز دهه ۸۰ و اجرای آیتمی با عنوان «تازه ها» برمی گردد. او کرمانشاهی بود و فعالیتش را هم به واسطه همکاری با شبکه استانی زاگرس آغاز کرد. «تازهها» آیتمی نسبتا کوتاه در لابه لای برنامه قدیمی «سیمای خانواده» در شبکه اول بود که چهار سال به این مجری تازه کار فرصت داد تا خود را در قاب تلویزیون به مخاطب معرفی کند.
یک سال اجرای «غیرمنتظره» برای نامداری که تازه ۲۷ سالگی را پشت سر می گذاشت، فرصتی بود تا خود را به عنوان چهره ای شناخته شده در اجرای برنامه های خانوادگی و اجتماعی مطرح کند. او اردیبهشت ماه ۹۰ بار دیگر با سری جدید این برنامه مقابل دوربین رفت که این بار با عنوان «جمع ما» به مخاطب معرفی شد. «جمع ما» در زمانی کوتاه به یکی از برنامه های حاشیه ساز تلویزیون تبدیل شد که البته همین حاشیه های در ظاهر منفی، در آن مقطع به دیده شدنِ بیشتر برنامه و اجرای مجری هم کمک کرد؛ از اعتراض به استفاده از المان های پلاس و حلقه در لوگوی برنامه گرفته تا شکستن صندلی مهمان در حین اجرای زنده. با مرور زمان اجرای نامداری هم که بیشتر زیر ذره بین منتقدان و مخاطبان قرار می گرفت، با انتقادهایی چون «پرسیدن سوالات به جای پرداخت درست و کارشناسی شده به موضوع»، «ورود بچهها به مباحثی که دانستن آن برایشان ضرورتی ندارد» و «ورود بعضی مهمانها که با فرهنگ جامعه نامتناسب بودند» مواجه و باعث شد که خود شبکه دو نیز این برنامه را نقد کند. با این حال نامداری در همین شرایط هم در مقابل منتقدانش کوتاه نیامد؛ برای مثال او درباره حاشیه شکستن پایههای صندلی مهمان برنامه، با اشاره به پخش اخبار مختلف درباره آن گفته بود: «باید اندکی ظرفیتها و تحملمان را بالا ببریم. حالا اتفاق عجیب و غریبی نبوده است. اینکه خبر ۲۰:۳۰، شبکه من و تو، ما و شما و ایشان! خبر پخش کنند، بههرحال تقصیر من نبوده، پایه صندلی افتاد شکست. یک میلیون پول دادیم، صندلی خریدیم دیگه نمی شکنه!»