اقتصاد۲۴– امروز، دولت سیزدهم ۶ ماهه شد. این مدت نه برای مردم به چشم برهمزدنی گذشته نه برای دولت و رییس آن که قطعا بسیار سخت و ناگوار بوده است.
بخشی از این ناگواری کاملا خود ساخته است مانند بهکار نگرفتن مدیران کارآمد و آزمون پسداده، به اسم «جوانگرایی» دست و پای دولت را در پوست گردو گذاشته است. بخشی هم به خاطر شرایط جهانی و منطقهای و داخلی است. کشور ما هر چند بیش از چهل سال است که در «شرایط کنونی» قرار دارد، اما در ماههای اخیر، شرایطش «کنونیتر» است. تحریمهای کمرشکن، مطالبات انباشته و ضعف برخی مدیریتهای گذشته، میطلبید که مدیرانی به مراتب قویتر از دولتهای گذشته برای تصدی امور برگزیده شوند. این اتفاق را در سطح وزرا شاهد نبودیم مگر به صورت محدود که آن هم به دلیل ناهماهنگی مجموعه تیم دولت (و به طرز خاص در حوزه اقتصاد) به هدررفت انرژیها تبدیل شد، حال آنکه انتخاب وزیران دانشمند و کارآمد میتوانست سینرژی (همافزایی) در هیات دولت بیافریند و اوضاع را از آنچه که هست و بود بهتر سازد.
بیشتر بخوانید: چرا رئیسی برای تصویب لایحه بودجه به مجلس نمیرود؟